مدیریت تكنولوژی، درواقع مدیریت سیستمی است كه خلق، كسب‌ و به‌كارگیری تكنولوژی را ممكن می‌سازد. همچنین شامل مسئولیتی است كه این فعالیت‌ها را در مسیر خدمت به بشر و براورده‌سازی نیازهای مشتری قرار می‌دهد. تحقیق، اختراع و توسعه، اساسی‌ترین مؤلفه‌های خلق تكنولوژی و وقوع پیشرفت‌های تكنولوژیك هستند، اما در مسیر تولید ثروت، مؤلفه‌ مهم‌تری نیز وجود دارد كه به‌كارگیری یا تجاری‌سازی تكنولوژی است. به‌بیانی‌دیگر، مزایای تكنولوژی هنگامی تحقق می‌یابند كه نتیجه آن به دست مشتری برسد. مشتری می‌تواند فرد، شركت یا نهادی دولتی همچون سازمان‌های دفاعی باشد. اختراعی كه در قفسه نهاده شود، ثروت تولید نمی‌كند و ایده‌ای كه بروز می‌كند و به كار بسته نمی‌شود – حتی اگر به‌عنوان اختراع به ثبت برسد- بازده مالی ندارد. تكنولوژی هنگامی به تولید ثروت منجر می‌شود كه یا تجاری شود و یا در مسیر تحقق اهداف استراتژیك و یا عملیاتی سازمان به‌كار بسته شود.

مدیریت تكنولوژی، مبحثی بین رشته‌ای است كه علوم، مهندسی و مدیریت را به هم پیوند می‌دهد. از دیدگاه این مدیریت، تكنولوژی اصلی‌ترین عامل تولید ثروت است و ثروت چیزی بیشتر از پول است كه می‌تواند عواملی همچون ارتقای دانش، سرمایه فكری، استفاده مؤثر از منابع، حفظ منابع‌طبیعی و سایر عوامل مؤثر در ارتقای استاندارد و كیفیت زندگی را شامل شود.

نویسنده : افسانه بها

ادامه مطلب

پیغام بگذارید                                                                                                            لینک ثابت