زنجیره تامین، شامل تمامی بخش‌های درگیر (مستقیم یا غیرمستقیم) در براورده‌سازی درخواست مشتری می‌شود. این زنجیره شبكه ای است شامل فروشندگان مواد اولیه، كارخانه‌هایی كه مواد اولیه را به محصولات مفید تبدیل كرده و مراكز توزیعی كه محصولات را به مشتریان عرضه می‌كنند. در واقع زنجیره تامین نه تنها شامل تولید كننده و توزیع كننده می‌شود بلكه حمل كننده، انبارها، فروشندگان جزء و حتی خود مشتریان نیز می‌شود.

بدون انجام هرگونه تلاشی برای هماهنگ‌سازی كل سیستم زنجیره تامین، هر سازمانی در این شبكه ماموریت مربوط به خود را دارد و به‌طور مستقل از بقیه كار می‌كند. یك شبكه مدیریت نشده با این مشخصات، ناكارامد خواهدبود. مثلا یك كارخانه، تولید هرچه بیشتر محصول را با هدف دستیابی به حداقل هزینه تولید هر واحد محصول، مد نظر قرار می‌دهد، در حالی‌كه این سیاست، منجر به انباشت موجودی و افزایش هزینه‌های مرتبط خواهد شد. بدیهی است كه با مدیریت زنجیره تامین به منظور بهبود عملكرد و كارایی زنجیره، می‌توان سود بیشتری به‌دست آورد.